วิธีคำนวณและข้อมูล

บิ๊กแมคแทบจะเหมือนกันทั่วโลกและตั้งราคาเป็นสกุลเงินท้องถิ่น จึงเป็นไม้บรรทัดวัดอำนาจซื้อที่สนุกและเข้าใจง่าย โด่งดังจาก Big Mac Index ของ The Economist

ตัวชี้วัดหลักของเราเอาค่าแรงขั้นต่ำท้องถิ่นหารด้วยราคาบิ๊กแมคท้องถิ่น ทั้งคู่อยู่ในสกุลเงินเดียวกัน อัตราส่วนจึงไม่ต้องใช้อัตราแลกเปลี่ยนและไม่ต้องปรับด้วย PPP ทำให้อันดับโต้แย้งได้ยาก

เมื่อประเทศใดประกาศเฉพาะค่าแรงขั้นต่ำรายเดือน เราจะแปลงเป็นรายชั่วโมงโดยใช้ชั่วโมงทำงานต่อสัปดาห์ตามกฎหมาย × 4.33 สัปดาห์ และระบุสมมติฐานนั้นไว้ในหน้าประเทศ

บางประเทศ (เช่น กลุ่มนอร์ดิก อิตาลี) กำหนดค่าจ้างผ่านการเจรจาต่อรองร่วม เราจะทำเครื่องหมายไว้ชัดเจน และในกรณีที่อัตราของรัฐหรือภาคส่วนเป็นตัวอ้างอิงที่เกี่ยวข้อง เราจะแสดงไว้พร้อมเชิงอรรถ

ไม่ใช่ นี่เป็นการเปรียบเทียบอำนาจซื้อแบบสนุก ๆ ไม่ใช่ตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจ การลงทุน หรือกฎหมาย

It is inspired by The Economist’s Big Mac Index, which compares Big Mac prices across countries to gauge currency value. We flip it: instead of comparing prices, we measure how many Big Macs an hour of local minimum wage buys — a purchasing-power view of wages.