روش‌شناسی و داده‌ها

بیگ مک تقریباً در سراسر جهان یکسان است و به ارز محلی قیمت‌گذاری می‌شود، پس معیاری بامزه و شهودی برای قدرت خرید است — که با شاخص بیگ مک نشریه‌ی اکونومیست محبوب شد.

شاخص اصلی ما حداقل دستمزد محلی را بر قیمت بیگ مک محلی تقسیم می‌کند. هر دو به یک ارز هستند، پس این نسبت به نرخ ارز و تعدیل برابری قدرت خرید نیازی ندارد — و همین رتبه‌بندی را غیرقابل‌بحث می‌کند.

وقتی کشوری فقط حداقل ماهانه را منتشر می‌کند، آن را با ساعات قانونی هفتگی × ۴٫۳۳ هفته به ساعتی تبدیل می‌کنیم و این فرض را در صفحه‌ی کشور برچسب می‌زنیم.

برخی کشورها (مثل کشورهای اسکاندیناوی و ایتالیا) دستمزد را از طریق چانه‌زنی جمعی تعیین می‌کنند. ما آن‌ها را به‌روشنی مشخص می‌کنیم؛ هرجا نرخ یک کانتون یا بخش مرجع مرتبط باشد، آن را با پانوشت نشان می‌دهیم.

خیر. این یک مقایسه‌ی بامزه از قدرت خرید است، نه یک شاخص اقتصادی، سرمایه‌گذاری یا حقوقی.

It is inspired by The Economist’s Big Mac Index, which compares Big Mac prices across countries to gauge currency value. We flip it: instead of comparing prices, we measure how many Big Macs an hour of local minimum wage buys — a purchasing-power view of wages.