Μεθοδολογία & Δεδομένα

Το Big Mac είναι σχεδόν πανομοιότυπο παγκοσμίως και τιμολογείται σε τοπικό νόμισμα, οπότε είναι ένα διασκεδαστικό, διαισθητικό μέτρο αγοραστικής δύναμης — που έγινε γνωστό από τον Δείκτη Big Mac του The Economist.

Ο βασικός μας δείκτης διαιρεί τον τοπικό κατώτατο μισθό με την τοπική τιμή του Big Mac. Και τα δύο είναι στο ίδιο νόμισμα, οπότε ο λόγος δεν χρειάζεται ισοτιμία ούτε προσαρμογή PPP — αυτό κάνει την κατάταξη δύσκολο να αμφισβητηθεί.

Όταν μια χώρα δημοσιεύει μόνο μηνιαίο κατώτατο, τον μετατρέπουμε σε ωριαίο χρησιμοποιώντας τις θεσμοθετημένες εβδομαδιαίες ώρες × 4,33 εβδομάδες, και επισημαίνουμε αυτή την παραδοχή στη σελίδα της χώρας.

Ορισμένες χώρες (π.χ. οι σκανδιναβικές, η Ιταλία) καθορίζουν τις αμοιβές μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων. Τις επισημαίνουμε καθαρά· όπου σημείο αναφοράς είναι το ποσοστό ενός καντονιού ή κλάδου, το δείχνουμε με υποσημείωση.

Όχι. Πρόκειται για μια παιχνιδιάρικη σύγκριση αγοραστικής δύναμης, όχι για οικονομικό, επενδυτικό ή νομικό δείκτη.

It is inspired by The Economist’s Big Mac Index, which compares Big Mac prices across countries to gauge currency value. We flip it: instead of comparing prices, we measure how many Big Macs an hour of local minimum wage buys — a purchasing-power view of wages.