Metodologia i dane

Big Mac jest niemal identyczny na całym świecie i wyceniany w walucie lokalnej, więc to przyjemna, intuicyjna miara siły nabywczej — spopularyzowana przez Big Mac Index magazynu The Economist.

Nasz główny wskaźnik dzieli lokalną płacę minimalną przez lokalną cenę Big Maca. Obie wartości są w tej samej walucie, więc stosunek nie wymaga kursu wymiany ani korekty o PPP — dzięki temu ranking trudno podważyć.

Gdy kraj publikuje tylko stawkę miesięczną, przeliczamy ją na godzinową, używając ustawowych godzin tygodniowo × 4,33 tygodnia, i oznaczamy to założenie na stronie kraju.

Niektóre kraje (np. kraje nordyckie, Włochy) ustalają wynagrodzenia w drodze układów zbiorowych. Wyraźnie je oznaczamy; tam, gdzie właściwym odniesieniem jest stawka kantonalna lub branżowa, pokazujemy ją z przypisem.

Nie. To zabawne porównanie siły nabywczej, a nie wskaźnik ekonomiczny, inwestycyjny czy prawny.

It is inspired by The Economist’s Big Mac Index, which compares Big Mac prices across countries to gauge currency value. We flip it: instead of comparing prices, we measure how many Big Macs an hour of local minimum wage buys — a purchasing-power view of wages.